اوست و پشتيبان وى در گرفتاريها و شدايد است ، امام عليه السلام حقوقى به شرح زير براى او بر شمرده است : 1 - مبادا او را به عنوان اسلحه‌اى در راه معاصى الهى به كار ببرد . 2 - از او براى ظلم به مردم و تجاوز نابجا به حقوق مردم استفاده نكند . 3 - از وظيفهء كمك به او ، غفلت نكند ، به اين ترتيب كه او را به راه خدا راهنمايى كند و به طريق سعادت و كمال هدايت نمايد . 4 - برادرش را در مقابل دشمن يعنى شيطان يارى دهد و از او بر حذر بدارد و از كيفر الهى بترساند كه مبادا شيطان او را بفريبد و از راه راست منحرف سازد . 5 - او را در امور آخرت و دنيايش نصيحت كند ؛ اگر از حق اطاعت كرد چه بهتر و اگر نه از او دورى كند ، و با وجود معصيت علنى وى و جنگ با خدا نبايد با او ارتباط داشته باشد بلكه از او قطع رحم كند . ( 1 ) 25 - حقّ منعم « و أما حق المنعم عليك بالولاء فتعلم أنه أنفق فيك ماله ، و أخرجك من ذل الرق ، و وحشته إلى عز الحرية ، و أنسها ، و أطلقك من أسر الملكة ، و فك عنك حلق العبودية ، و أوجدك رائحة العز ، و أخرجك من سجن القهر ، و دفع عنك العسر ، و بسط لك لسان الانصاف ، و أباحك الدنيا ، فملكك نفسك ، و حل أسرك ، و فرغك لعبادة ربك ، و احتمل بذلك التقصير في ماله ، فتعلم أنه أولى الخلق بك بعد أولي رحمك في حياتك و موتك ، و احق الخلق بنصرك و معونتك ، و مكافأتك في ذات اللّه فلا تؤثر عليه نفسك ما احتاج إليك . . . » « اما حق آن كه نعمت آزادى را بر تو ارزانى داشته ، آن است كه بدانى او دارايى خودش را در راه آزادى تو صرف كرده و تو را از ذلّت و وحشت